Joep, Marc en Rens, 9 augustus 2008
Nederland , Den Dungen

Toch nog ff een berichtje!

We zijn thuis. Het was leuk om thuis te komen. Want, zoals jullie weten: Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.
En zoals je bedje thuis ligt, ligt het nergens.
Niet te vergeten: Oost West, Thuis Best!

Na lang wachten op onze koffers was het dan zover: de hereniging met onze familie. Best apart, echt heel leuk! Met zijn allen nog wat gedronken op het vliegveld om vervolgens gescheiden naar onze eigen huizen te rijden.
Tsja en dat was wel weer ff wennen...

Alle familie en vrienden die we een half jaar gemist hadden konden we weer gewoon gaan zien. Nu praten we er misschien een beetje nuchter over, waarschijnlijk omdat we weer een beetje gewend zijn aan de situatie hier, maar toen piepten we wel anders.

Ik, Joep, vond het de eerste twee weken toen ik in Nederland was best wel klote ondanks dat ik het echt supertof vond om al mijn familie en vrienden weer te zien. Het liefst had ik op dat moment het eerste beste vliegtuig terug naar Australië gepakt. Maargoed na verloop van tijd begin je toch 'n beetje te beseffen dat we het supergoed hebben in Nederland en lekker verwend, eerder een negatief iets dan positief misschien maartoch. Toen ik wat gewerkt had en uiteindelijk mijn studie had gekozen kreeg ik weer wat om naar vooruit te kijken.
In september begin ik namelijk aan de hbo-studie Culturele en Maatschappelijke Vorming in Nijmegen. Ik zie er erg naar uit om weer wat kennis te vergaren en ga me met leuke onderwerpen bezighouden, vooral dat laatste. En dat alles met een supertoffe leerzame ervaring in mijn achterhoofd die nooit meer van me wordt afgepakt!

Voor mij, Marc, geldt het volgende: Na een geweldig ontvangst thuis door familie en vrienden, heb ik rustig alles laten bezinken en het 'gewone' leven weer opgepakt. Het was echt even wennen, maar al snel ging ik Nederland weer waarderen. Het mag dan wel een klein en vol land zijn, maar zo slecht doen we het hier niet. Zeker de laatste weken in Azië hebben dat doen beseffen.
Onverwacht was alles toch weer snel gewoon: Het bed lag als vertrouwd, de afstanden werden weer gerelativeerd en het eten smaakte nog steeds goed. En daarbij nog de luxe dat er weer voor je wordt gekookt... ideaal.
Ik heb me inmiddels ingeschreven voor Werktuigbouwkunde en Technische Bedrijfskunde aan de TU in Eindhoven. Wat ik precies van (een van) beide studies zal volgen zal de toekomst uitwijzen. Ik ga op kamers in Schijndel bij m'n ouders in een nieuw huis, waar we per 1 september officieel intrekken.
Een nieuwe start en flink wat ervaringen rijker, dus wat mij betreft een hoopvolle toekomst!

Tsja, en voor mij dan... Ik vond het echt wel fijn om weer thuis te zijn, om alle mensen hier weer te zien en om gewoon weer lekker in mijn eigen bedje te kunnen slapen. Ik ben ook meteen weer begonnen met werken bij thuiskomst waardoor ik weer een beetje in een sleur terechtkwam en het dus leek alsof ik eigenlijk nooit weg ben geweest. En dit is dus wel dé manier om hier weer gewoon helemaal gewend te raken, maar het is dus ook wel zonde dat je er niet zoveel meer aan denkt. Zo af en toe komt er wel weer een mooi verhaaltje ofzo naar boven maar verder denk ik nu eigenlijk maar heel weinig meer aan onze reis. Wat ik ook echt ideaal thuis vond, is dat we hier niet meer elke keer onze spullen hoefden in te pakken om weer verder te reizen. Maar ook dat je bijvoorbeeld niet meer elke dag hoeft af te wassen en niet meer elke dag het eten hoeft uit te zoeken.
Volgend schooljaar ga ook ik weer studeren, en na heel veel twijfelen heb ik toch maar gewoon voor autotechniek in Arnhem gekozen.

Nogmaals heel erg bedankt voor jullie grappige, leerzame, opbeurende en zorgzame reacties. Ze hebben veel voor ons betekent, dus het is echt de moeite waard om alles persoonlijk samen te gaan vatten in een prachtig document...


Cheers!

Joep, Marc, Rens.

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl